Ademin Eli

Babasını kaybeden Mustafa, evdeki sessizliğin içinde ne yapacağını bilemeden dolaşır. Okulda ödevlerini ihmal ettiği için karnesini hak etmediğini düşünür ve öğretmeniyle garip bir anlaşma yapar. Dünyanın en güzel resmini çizerse karne alacaktır. Mustafa bu uğurda kendi içindeki eksikliği, annesinin yükünü ve evin dağılmış huzurunu aynı anda taşımak zorunda kalır. Resim kağıdı büyüdükçe acısı da büyür, aklında babasının yokluğu ile öğretmeninin beklediği o tek çizgi arasında gidip gelir. Elinde kalan tek şans, yaptığı resmin her fırça darbesiyle daha da zorlaşırken karşısına çıkan gerilimle yüzleşmektir.