Alone

Emma, bebeğini ve görme yetisini kaybettikten sonra hayata tutunmakta zorlanır ve doktoru Petersen'ın önerdiği uzak bir tatil evine sığınır. Oraya vardığında nazik bir karşılamayla karşılaşır, ama kalabalıktan uzak kalmayı seçip kendini sessizliğe bırakır. Karanlıkta duyduğu küçük sesler, yarım kalan anılar ve evin içinde açıklayamadığı hareketler, huzur diye geldiği yerde içini kemiren bir tedirginliğe dönüşür. Körlüğünün yarattığı savunmasızlık, onu her adımda daha dikkatli olmaya zorlar. Bodrum katına inmeye karar verdiğinde, evde saklanan şeyin sıradan bir ürperti olmadığını fark eder ve artık oradan çıkıp çıkamayacağı belirsizleşir.