Aşkın Gören Gözlere İhtiyacı Yok

Otuzlu yaşlarında, içine kapanık bir cinayet masası dedektifi olan Salim, boşandığı eşinden ayrı yaşar ve üç yaşındaki kızını hayatının kenarında tutar. Yeni bir soruşturmanın ortasında göz tedavisinin başarısız olduğu haberini alınca dengesi bozulur, çünkü artık tamamen kör kalma ihtimaliyle yüzleşmektedir. Karanlığın yaklaşması onu daha da sertleştirirken, kurbanın kör piyanist eşi Handan Hanım ile tanışır ve beklemediği bir yakınlık hisseder. Handan Hanım karşılık vermeyince Salim bu kez dikkatini, cinayet şüphelisinin kör eşi Leyla’ya çevirir. Aynı evde yaşadığı yaşlı ve kör annesi de onun içindeki düğümü daha görünür hale getirir.

Salim’in görme kaybı ilerledikçe hem soruşturma hem de özel hayatı kontrolünden çıkar, tanıkların söyledikleri ile gördüğünü sandığı şeyler birbirine karışır. Handan Hanım’a, Leyla’ya ve kendi annesine yaklaşmaya çalıştıkça duyguları daha tehlikeli bir noktaya sürüklenir, çünkü suçla kurduğu mesafe giderek kapanır. Elindeki ipuçları daralırken yeni bir şüphe ortaya çıkar ve Salim, karanlığın içinde kimin yalan söylediğini ayırt etmek zorunda kalır.