Başkalarının Çocukları

Kırk yaşına yaklaşan, çocuğu olmayan bir kadın, hayatını dersleri, arkadaşları, eski sevgilisi ve gitarla doldururken içinde eksik kalan yeri de saklamaya çalışır. Ali ile yakınlaştığında, onun dört yaşındaki kızı Leila da günlerinin bir parçası olur ve küçük kızın yanında kendini yabancı hissetmek yerine giderek daha çok ait olduğunu düşünmeye başlar. Leila’yı okuldan alır, onunla vakit geçirir, yatağına yatırır ve kendi evi gibi gördüğü bu düzenin içinde sessizce bir aile kurduğunu sanır. Virginie Efira'nın canlandırdığı bu kadın, Ali ile ilişkisini sürdürürken bir yandan da başkasının çocuğuna duyduğu sevginin sınırlarını ölçmek zorunda kalır. Çevresindekilerin alıştığı hayat, onun kurmaya çalıştığı bağla aynı ritimde ilerlemez. Leila’ya bağlandıkça, sevdiği adamın geçmişi, bugünü ve kararları arasında sıkışır. Bir çocuğa anne gibi yaklaşmakla, hiçbir zaman tam olarak ona ait olmayan bir hayatın eşiğinde durmak arasında kalır.