Binlerce Kez İyi Geceler

Rebecca yine kurşunların ve patlamaların ortasında kalır, kamerayı omzunda tutarken etrafındaki dağılmış hayatları kayda geçirir. Bir savaş fotoğrafçısı olarak sınır tanımadan çalışan bu kadın, tehlikenin içine ne kadar derin girdikçe işini o kadar iyi yaptığını bilir ama her dönüşünde evde bambaşka bir sessizlik onu bekler. Günlerce cepheden cepheye koşar, korkunun alışıldık bir mesaiye dönüştüğü alanlarda dolaşır ve yakaladığı her kareyle gerçeğin ağırlığını taşır. Rebecca'nın düzenli bir aile hayatı vardır ama bu hayat uzakta kaldıkça çocukları ve eşi onun yokluğuna daha fazla zorlanır. Bir süre sonra yalnızca gördüğü manzaralar değil, geride bıraktığı insanlar da onun peşine düşer. Eşi, bu mesleğin bedelinin artık taşınamayacak kadar ağır olduğunu düşünürken Rebecca kendini, vicdanı ile bağlı olduğu hayat arasında sıkışmış bulur.

Rebecca'nın eve dönmesi beklenen bir haber gibi görünürken, yeni bir görev çağrısı her şeyi yeniden bozar. Savaşın ortasında çektiği her fotoğraf, ona gerçeği hatırlattığı kadar ailesinden biraz daha uzaklaştırır. Juliette Binoche'un oynadığı Rebecca, bir yandan mesleğini bırakmanın kendi kimliğinden kopmak gibi geldiğini hisseder, bir yandan da çocuklarının yüzüne bakıp daha fazla neyi kaybetmeye hazır olduğunu tartar. Evde gerilim artar, dışarıda ise tehlike bitmez. Eşi, çocukları ve işi arasında kalan Rebecca, bir kare daha çekmek için geri dönüp dönmemeye karar vermek zorunda kalır, çünkü vereceği karar ya ailesini elinde tutacak ya da hayatını kuran her şeyi ondan alacaktır.