Bir Tutam Karanfil

Yaşlı bir adam, kaybettiği eşinin naaşını memleketine götürmek için küçük torununu yanına alır ve tabutu omuzlayarak savaşın izlerini taşıyan yollara düşer. Otobüsler onları almaz, kamyoncular yüz çevirir, her kapı bir kez daha kapanır ve ikisi yürümek zorunda kalır. Yanlarında taşıdıkları tabut, hem ağırlığı hem de yıpranan haliyle yolun sertliğini her adımda hissettirir. Küçük çocuk bir an önce bu belirsiz yolculuktan kurtulmak isterken, dede eşine kavuşma inadıyla ilerler. Aralarındaki uzaklık, paylaştıkları bu ağır yükle yavaş yavaş azalır, sessizlikleri yerini birbirine tutunmaya bırakır. Fakat toprak sertleşir, zaman daralır ve her yeni engel onları daha da köşeye sıkıştırır. Önlerinde uzanan yol, bir mezar sessizliği kadar ağırdır ve tabutun sonuna kadar dayanıp dayanamayacağı, ikisini de daha zorlu bir kararın eşiğine getirir.