Cloverfield Yolu No:10

Uyandığında kendini bir yeraltı sığınağında bulur ve kapının öte tarafında kalan dünyayı görmeden, Howard ile Emmett'in anlattıklarına güvenip güvenmemek arasında sıkışır. Sevgilisiyle yaşadığı tartışmanın ardından yola çıkan genç kadın, direksiyon başında gözlerini kapatır kapatmaz kaza geçirir ve gözünü açtığında artık kaçamadığı bir kapının ardındadır. Howard, dışarıda kimyasal bir saldırı olduğunu, içeride kalırsa güvende olacağını söyler. Ancak sığınağın duvarları sağlam görünse de içerideki havada da bir tuhaflık vardır. Yemek masasında söylenenler, kilitli kapılar ve Howard'ın giderek sertleşen tavrı, onun gerçekten korunup korunmadığını düşündürür.

İlk gece sonunda cebinden anahtarı alıp dışarı baktığında, gördüğü şey Howard'ın sözlerini destekler gibi olur. Cildi ağır hasar görmüş bir kadın panikle kapıya yüklenir ve içeridekiler için tehdit olduğu kadar dışarıdaki felaketin de kanıtı gibidir. O andan sonra sığınakta kalmak zorunluluk haline gelir, fakat genç kadın artık yalnızca dışarıdaki tehlikeyle değil, yanında kapana kısılmış iki adamın niyetiyle de uğraşmak zorundadır. Howard'ın her hareketi daha fazla soru doğurur, Emmett ise onun söylediklerinin hepsine aynı rahatlıkla inanmaz. Daracık odalar, sessiz koridorlar ve sürekli kilit altında kalma hissi, kaçış düşüncesini giderek daha riskli hale getirir.

Günler geçtikçe içerideki gerginlik artar, küçük bir tartışma bile birkaç saniyede ölüm kalım meselesine dönüşür. Genç kadın bir yandan dışarıdaki havanın gerçekten zehirli olup olmadığını anlamaya çalışır, bir yandan da Howard'ın onu neden buraya getirdiğini çözmeye yaklaşır. Sığınağın sınırları içinde kalırsa belirsizliğe teslim olacak, dışarı çıkarsa görünmeyen bir felaketle yüzleşecektir. Elinde artık yalnızca tek bir seçenek vardır, ya Howard'a boyun eğip kapalı kalmayı kabul edecek ya da kapının ardında onu bekleyen tehlikeye rağmen kaçmayı deneyecek.