Frankenstein'ın Gelini

Loş laboratuvarların ve fırtınalı gecelerin gölgesinde, Mary Shelley ile Percy Bysshe Shelley, Lord Byron'ın da bulunduğu bir masada eski bir korku öyküsünün gerçekten bittiğini sanmanın ne kadar kolay olduğunu konuşur. Mary, yarım kalan dehşetin çok daha karanlık bir devamı olduğunu anlatmaya koyulur. Yangından sağ çıkan yaratık, insanların nefretinden kaçtıkça daha büyük bir yalnızlığın içine itilir. Köylülerden gördüğü şiddet, onun da karşılık vermesine yol açar ve ardında yeni ölümler bırakır. Bu sırada Dr. Frankenstein, Dr. Pretorius'un kendi sınırlarını zorlayan deneylerine yeniden bulaştığını fark eder. Pretorius, Tanrı'nın yerini almaya kalkar gibi, yaratılmış o korkunç bedenin yanına bir dişi eş hazırlama fikrine saplanır. Boris Karloff'un canlandırdığı yaratık, kendisine nihayet bir yoldaş bulunacağı umuduyla bu yeni varlığın peşine düşerken, evrenin kendisi de sanki ikinci bir sınav için hazırlanır.

Dr. Frankenstein başlangıçta bu plana direnir, fakat baskı arttıkça laboratuvar yeniden çalışmaya başlar ve çelik, elektrik ve ölüm sessizliği aynı odada birleşir. Elsa Lanchester'ın oynadığı dişi yaratık gözlerini açtığında, ona biçilen kader çoktan yazılmış gibidir. Yaratık, kendisine uzatılan bu son umutla karşı karşıya kalınca beklediği kabulle değil, sert bir reddedişle yüzleşir. İki canavarın birbirine yaklaşması, yaratıcılarının kontrolden çıkmış hırsını daha da tehlikeli hale getirir. Dr. Frankenstein, bir tarafta öfkeden doğan yaratığı, diğer tarafta kim olduğunu bile bilmeden uyanan yeni kadını tutmaya çalışırken, laboratuvarın dışına taşan tehlike herkesi kapana kısılmış halde bırakır ve son anda kimin, kime karşı, hangi tarafı seçeceği belirsiz kalır.