Kapitalizm: Bir Aşk Hikayesi

Biriken faturalar kapıya dayandığında ve icra tehdidi evin içine kadar sızdığında, sıradan aileler ellerindeki son birikimi de kaybetmemek için çaresizce tutunur. İşlerini yitiren, evleri bankaların eline geçen ve sağlık borçları büyüdükçe köşeye sıkışan insanlar, bir sabah kendilerini çözülmesi zor bir düzenin içinde bulur. Michael Moore, ülkenin farklı köşelerinde bu kırılmayı yaşayan ailelerin evlerine girer, onların sessiz öfkesini ve çaresizliğini dinler, ardından bu yükün nasıl olup da bir ulusal alışkanlığa dönüştüğünü anlamaya çalışır.

Flint’te yıllar önce yaşanan yıkımın gölgesi bu kez daha geniş bir alana yayılır. Orta Amerika’dan Washington DC’deki koridorlara, Manhattan’daki finans merkezlerine kadar uzanan hat boyunca işten çıkarmalar, borçlar ve kaybolan güvenceler peş peşe gelir. Michael Moore, Elijah Cummings, Marcy Kaptur, Bernie Sanders ve Elizabeth Warren gibi isimlerle aynı zeminde dolaşırken, şirketlerin ve bankaların kararlarıyla sıradan insanların hayatları arasındaki uçurumu daha da görünür hale getirir. Bir yanda masa başında alınan kararlar vardır, öte yanda maaş günü gelmeden tükenen cüzdanlar.

Günler geçtikçe öfke, korku ve umutsuzluk aynı evlerin içinde birbirine karışır. Aileler çocuklarını nasıl okutacağını, borçlarını nasıl çevireceğini ve ertesi ay kirasını nasıl ödeyeceğini düşünürken, sokakta kalanların sayısı da artar. Her yeni görüşme, sistemin içinden bir çıkış arayanların önüne başka bir duvar çıkarır. Michael Moore bu kez sadece yaşanan kaybı değil, kaybın sürmesine izin veren düzeni de işaret eder ve sıradan insanların ya sessizce boyun eğmesi ya da daha ağır bir bedel pahasına karşı koyması gerektiği an giderek yaklaşır.