Küçük Evren

Paris’in ortasında, Seine Nehri üzerinde yüzen Adamant bakımevinde günler ağır ağır akıyor. Ruhsal sıkıntılarla yaşayan yetişkinler burada bir masa etrafında buluşur, konuşur, resim yapar, şarkı söyler, bazen de uzun sessizliklere gömülür. Mamadi Barri'nin oynadığı bir hastayla birlikte merkezdeki herkes, kendine tutunacak bir düzen kurmaya çalışır. Doktorlar, hemşireler, terapistler ve eğitimciler, ilaçların ve randevuların ötesinde, onları zamanın dışına iten kırılganlığı sabırla karşılamaya uğraşır. Bir yanda günlük hayatın küçük ritmi vardır, öte yanda herkesin içine sinen huzursuzluk, bir anda taşacakmış gibi bekler.

Ama bu sakin görünen düzen kolay korunmaz. Merkezin kapıları her açıldığında dışarıdaki Paris yeniden içeri sızar, hastalığın yarattığı dalgalanmalar da giderek belirginleşir. Walid Benziane'nin canlandırdığı bir başka sakin, kendi iç karanlığıyla ve çevresindeki insanların desteğine duyduğu ihtiyaçla yüzleşirken, ekip onu ayakta tutmanın sınırlarını zorlar. Her sohbet bir denge arayışına dönüşür, her geri çekiliş yeni bir endişe doğurur. Böyle bir yerde asıl mesele, bu yüzen sığınağın ritmini koruyup koruyamayacağı ve bir sonraki kırılmada kimin elini kimin bırakmak zorunda kalacağıdır.