Küp 2: Hiperküp

Soğuk, steril ve yönü belirsiz koridorların içinde, zamanı kaybetmiş gibi duran bir grup yabancı birbirinden kopuk halde gözlerini açar. Kimisi neye uğradığını anlayamaz, kimisi panik içinde kaçış arar, ama hepsi kısa sürede aynı yapının içinde kapana kısıldıklarını fark eder. Odalar birbirine açılır, zeminin ve duvarların düzeni anlık olarak değişir, güvenli sandıkları geçitler bir sonraki anda ölüm tuzağına dönüşür. Birlikte hareket etmek zorunda kalan bu insanlar, hem çıkışı bulmak hem de neden burada olduklarını anlamak için adım adım ilerlerken, içlerinden bazıları bu tuhaf düzende kendi geçmişlerine ait parçalarla da yüzleşmeye başlar.

Grup ilerledikçe, içinde bulundukları yerin sıradan bir labirent olmadığı daha da netleşir. Mekanın kuralları alıştıkları fiziği bozar, mesafe ve yön duygusu sürekli yer değiştirir, beklenmedik kapılar onları daha tehlikeli bölümlere savurur. Aralarındaki güven hızla sarsılır, herkesin aklında aynı soru büyür, kime inanabilecekleri ve kimin bu düzene bilinçli olarak dahil olduğu. Çıkışa giden her yeni adım, bir başkasını feda etme ihtimalini doğurur. En sonunda, daralan zamanın içinde ya birbirlerine güvenip hiperküpün kurallarını kırmaya çalışacaklar ya da içeride onları bekleyen ölümcül düzenin bir parçası olarak kalacaklar.