Locke

İngiltere'nin gri otoyollarında gece uzayıp giderken, tek bir arabanın içi bir adamın bütün dünyasına dönüşür. İnşaat alanlarında çalışan, ailesi ve işi yerli yerinde duran bir adam, Birmingham'dan Londra'ya doğru direksiyona geçer ve arka koltukta yıllardır biriktirdiği düzeni bırakıp gider. O gece evine değil, başına gelen sarsıcı bir haberin peşinden sürüklenen bir yolculuğa çıkmıştır. Telefon ekranı her yandığında başka bir kapı açılır, başka bir yüzleşme başlar. Eşi, çocukları ve iş yerindeki insanlar onun sesini duyar ama yanındaki boş koltukta taşıdığı yükü kimse tam olarak göremez. Tom Hardy'nin Ivan Locke'taki performansı, sakin görünen bir adamın sesini giderek çatlayan bir zeminin üstüne bırakır. Bir yandan doğacak bir çocuğun haberini taşır, bir yandan geride bıraktığı aile düzeninin dağılmasını engellemeye çalışır ve patronu, işin başındaki son büyük sorumluluğu ona yükler. Ruth Wilson'ın oynadığı Katrina da hattın diğer ucunda sabrı taşan bir ses gibi gidip gelir, evdeki gerilim her yeni konuşmayla biraz daha sertleşir.

Saat ilerledikçe arabanın içindeki yolculuk yalnızca bir mesafe olmaktan çıkar, adamın hayatını ayakta tutan her şeyi tek tek sarsan bir hesaplaşmaya dönüşür. Telefonlar peş peşe çalar, işten gelen baskı artar, evde bekleyen kadınla aradaki mesafe büyür. Tek bir gecede hem mesleğini hem ailesini aynı anda tutmaya çalışan adam, doğruları saklayarak daha fazla şeyin kontrolden çıkmasına engel olmaya uğraşır. Önündeki yol boş görünse de her kilometrede biraz daha daralır, çünkü geride bıraktığı kararların bedeli artık kapıya dayanmıştır. İçindeki sesle dışarıdan gelen çağrılar birbirine karışırken, direksiyonun başındaki adam bir sonraki telefonun hayatında neyi tamamen koparacağını bilmeden sürmeye devam eder.