Persona

Küçük bir sahil evinde kalan bir hemşire, konuşmayı bir anda bırakan ünlü bir aktrisle baş başa kalır. Aktrisin sessizliği ilk başta sadece tuhaf bir mesafe gibi görünür, ama günler geçtikçe bu suskunluk evin içinde ağırlaşır. Hemşire, kadının bakımını üstlendikçe onun bakışlarına, yüzündeki en küçük kıpırtılara ve sakladığı gerilime daha fazla çekilir. Bibi Andersson'ın oynadığı hemşire, Liv Ullmann'ın başrolde hayat verdiği aktris karşısında giderek kendi sözlerini, anılarını ve sınırlarını sorgulamaya başlar. İkisi arasında kurulan yakınlık kısa sürede bir dayanışma olmaktan çıkar, birbirlerinin yaralarını açan tuhaf bir oyuna dönüşür. Hemşire, sessiz kadının ardında gizlenen karanlıkla uğraşırken kendi bastırdığı korkularının da yüzeye çıktığını fark eder.

Birlikte geçirdikleri zaman uzadıkça aralarındaki farklar silinir gibi olur, sonra da birbirlerinin yerini almaya başlayan iki kadın arasında kararsız bir gerilim doğar. Evin odaları, ışığın düştüğü her köşe ve kısa kesilen bakışlar, kimliğin ne kadar kolay kayabileceğini hissettirir. Hemşire, karşısındaki kadının sessizliğinin bir korunma biçimi mi yoksa bilinçli bir meydan okuma mı olduğunu anlamaya çalışır. Kadının geçmişine dair birkaç kırıntı ortaya çıktıkça, aralarındaki dengenin artık geri döndürülemeyecek kadar bozulduğu anlaşılır. Hemşire, kendi sesini geri alıp bu tuhaf bağdan kurtulmanın yolunu mu seçeceğini, yoksa yavaş yavaş yok olan benliğini sessiz kadının gölgesine bırakıp bırakmayacağını bilmeden aynı evde kalır.