Sabır Taşı

Genç kadın, yaralı kocasını karanlık ve yıkık bir odada tek başına yaşatmaya çalışırken, suskunluğun artık yetmediğini hisseder ve bir akşam onun başucunda konuşmaya başlar. Sözcükler önce çekingen dökülür, sonra çocukluğuna, bastırdığı öfkeye, hayal kırıklıklarına, yalnızlığına ve kimseye söyleyemediği arzularına uzanır. Dışarıda savaşın gölgesi ağırlaşırken, içeride kaderine terk edilmiş bu evde iki kişi aynı nefesin içinde sıkışır. Golshifteh Farahani'nin başrolde hayat verdiği kadın, konuşdukça yıllardır taşıdığı yükün kapısını aralar, ama her itiraf yeni bir tehlikeyi de yanında getirir. Sessiz kalan koca, bir sırdaş gibi dinledikçe aralarındaki mesafe daralır, kadının sakladığı korkular daha görünür olur. Oda, savaşın dışında kalmış gibi dursa da duvarların ardında baskı giderek yoğunlaşır ve kadının artık sadece geçmişiyle değil, önünde beliren daha sert bir hesaplaşmayla da yüzleşmesi gerekir.