Samsara

Küller arasında kalan bir kadın, çevresindeki törenin sessizliğini bozmadan yürümeye devam eder. Bir uçak pistinin başında toplanan insanlar, bir tapınakta diz çökenler, sanayi bantlarında çalışanlar ve sokaklarda yaşayanlar aynı akışın farklı yüzleri gibi görünür. Kamera, Brezilya, Çin ve Danimarka’dan uzanan görüntülerle bedenlerin, makinelerin ve ritüellerin birbirine karıştığı anları yakalar. Hiroshi Ishiguro'nun insana benzeyen yapay varlığı, yaşayan bedenlerin yanında tuhaf bir durak gibi belirir. Uzak adalarda yüz boyaları sürülürken, kalabalık şehirlerde metal ve duman yükselir. Her karede hayatın dönüp duran düzeni biraz daha ağırlaşır, insanlar kendi ritimleri içinde savrulurken o döngü nereye varacak sorusu iyice keskinleşir.