Tek Yürek İmalat-ı Harbiye

1910 yılında Ankara'da, İmalat-ı Harbiye fabrikasında çalışan işçiler gündüzleri cephane üretirken akşamları aynı avluda bir futbol takımı kurar. Tozun, gürültünün ve yoksulluğun içinde yuvarlanan top, onlar için sıradan bir oyundan fazlasına dönüşür. Her an değişen siyasi hava, şehrin üstüne çöken baskı ve Anadolu'nun dört bir yanına yayılan umutsuzluk arasında sahaya çıkan bu insanlar, yalnızca birbirlerine değil, ayakta kalma fikrine de tutunur. Fabrikanın ter içinde kalan ustaları, genç delikanlılar ve onlara omuz veren Ankaralılar, işgalin gölgesinde kısa süreli de olsa aynı hedefe yürür. Bu yolculukta başrolünde Turgay Tanülkü'nün yer aldığı hikayede, mücadele sahada kazanılan her top ve atılan her golle biraz daha büyür.

Ancak Fransız işgalinin baskısı arttıkça, takımın önündeki sınav yalnızca rakiplerle sınırlı kalmaz. Tribünlerde yükselen kalabalık coşku, şehirdeki gerilimi daha da belirgin hale getirir. Bir yanda fabrikanın üretimi sürer, öte yanda sahadaki her karşılaşma milli bir direnç göstergesine dönüşür. İşçiler için artık mesele, yalnızca maçı kazanmak değildir. Topun peşinden koşarken bir yandan da kendi seslerini susturmaya çalışan düzene karşı dimdik durmak zorundadırlar. Şehirde umut büyürken baskı da sertleşir ve herkes, İmalat-ı Harbiye takımının bir sonraki maçta sahaya çıkıp çıkamayacağına ya da bu direnişi taşıyabilmek için daha ağır bir bedel ödemeyi göze alıp almayacağına bakar.