Van Gogh: Sonsuzluğun Kapısında

1880'lerin sonlarında, Fransa'nın kırsalında sarı tarlalar, dar sokaklar ve sert rüzgarlar arasında Vincent van Gogh günlerini bir yerden bir yere savrularak geçirir. Willem Dafoe'nun hayat verdiği Vincent, kimi zaman Paris'te, kimi zaman Arles ve Auvers çevresinde, elinde fırçası ve zihninde bitmeyen bir uğultuyla dolaşır. Ressam dostu Paul Gauguin ile karşılaştığında, kısa süreli bir yakınlık kurar ama çevresindeki insanlar onun garip taşkınlıklarına, inatçı bakışına ve bitmeyen çizimlerine anlam vermekte zorlanır. Bir papazın, doktorların ve sanat çevresinden isimlerin arasında kendine yer açmaya çalışırken, tabloları kadar yalnızlığı da büyür. Mektuplarına sığdırdığı düşünceler, onun dünyayı başkalarından farklı gördüğünü açık eder.

Zaman geçtikçe bu kırılgan denge daha da bozulur. Bir yandan yeni ışıkların peşinden koşarken, bir yandan da kendi bedenine ve aklına güvenemez hale gelir. Kardeşi Theo'ya tutunur, ama para sıkıntısı, hastalık şüphesi ve çevresindekilerin kuşkusu üstüne gelir. Ölüm ve delilik söylentileri arasında, taşraya çekildiği günlerde bile resim yapmayı bırakmaz. Fakat her yeni gün, onu biraz daha sarsan bir çöküşün eşiğine iter ve son anda fırçasını bırakıp bırakmayacağına karar vermek zorunda kalır.