Valparaiso

Çocuklar dar sokaklarda ve dik merdivenlerde koştururken, limanın üstündeki eski görkem ile bugünkü yoksulluk aynı кадrajda birbirine çarpar. Şehrin 42 tepesine yayılmış mahallelerde insanlar günlük telaşın içinde yaşar, kimi yük taşır, kimi barlarda oyalanır, kimi de hala geçmişin izlerini taşıyan caddelerde sessizce yürür. 1962'de Şili'ye gelen Joris Ivens, öğretmenlik ve sinema çalışmaları için bulunduğu bu kentte öğrencilerle birlikte Valparaiso'yu dolaşır. Limanın bir zamanlar taşıdığı önem çoktan azalmıştır, ama eski servetin gölgesi sokaklardan hala çekilmemiştir. Yukarı mahallelerde yoksulluk büyürken aşağıda deniz, iskeleler ve tren hatları kentin nabzını tutar. Siyah beyaz görüntülerle renkli bölümler arasındaki geçiş, sokakların bugünü ile şehrin belleğini birbirine bağlar. Roger Pigaut'nun sesi eşlik ederken, her köşe başında başka bir sınıf farkı, başka bir yoksunluk ve başka bir umut kırıntısı belirir. Merdivenlerin başında oynayan çocuklar gülüşürken bile, kent onların önüne ne kadar dar bir yol bırakacağını sessizce hissettirmeye devam eder.