Dustin

Terk edilmiş bir depoda gece ilerlerken, 145 BPM techno ritmi duvarlara çarpıp geri dönüyor ve kalabalık aynı anda hareket ediyor. O kalabalığın içinde Dustin, Félix, Raya ve Juan ile birlikte dans ederken kendini geç saatlerin ağırlaşan havasına bırakıyor. Müzik yükseldikçe ortak coşku yavaş yavaş tatlı bir kedere dönüşüyor. Sabah yaklaşırken bedenler yoruluyor, yakınlık isteği büyüyor ve Dustin, kalabalığın içinde daha fazla dokunulma arzusuyla içini kemiren kırılganlığın arasında kalıyor.