Don't Count On Your Fingers

Bir adam, yenilmiş ama teslim olmamış bir halde işe koyulur ve çevresini kuşatan düzenli dilin içini boşaltmaya çalışır. Franco döneminin baskısı altında üretmeye çalışan bu sinemacı, Joan Brossa'nın sert ve oyunbaz sözcükleriyle reklamların parlak yüzünü parçalamaya girişir. Kısa süre içinde sözler, imgeler ve tekrarlar birbirine karışır, günlük hayatın üstünü örten yapay anlatım çatlamaya başlar. Mario Cabré'nin hayat verdiği figür de bu dağılmanın içinde yer alır ve her sahnede dilin nasıl yönlendirildiği biraz daha açığa çıkar. Portabella, sanatın ve propaganda dilinin sınırında yürürken herkesin kaybettiği şey, yalnızca bir mesaj değil, sesini tamamen yitirme tehlikesidir.