Şeker Portakalı

Brezilya'nın kenar mahallelerinde, yoksulluğun evlerin içine kadar sızdığı bir çocukluk içinde sekiz yaşındaki Zeze, kalabalık bir ailenin içinde kendine yer açmaya çalışır. Evde sert konuşmalar eksik olmaz, babasının işi de her geçen gün daha büyük bir baskıya dönüşür. Zeze, kafasının içinde kurduğu oyunlarla ve anlattığı küçük hikayelerle bu ağırlıktan kaçmaya çalışırken, dışarıda da kimsenin pek önemsemediği bir çocuk olarak büyür. Taşınmalarıyla birlikte karşısına çıkan portakal fidanı, onun için sıradan bir ağaç olmaktan çıkıp konuştuğu, derdini paylaştığı gizli bir dosta dönüşür. Başrolünde João Guilherme Ávila'nın yer aldığı hikayede Zeze, bir yandan hayal gücüyle ayakta kalmaya uğraşırken bir yandan da evdeki gerginlik ve çevresindeki soğukluk arasında sıkışır.

Zeze'nin portakal ağacıyla kurduğu bağ, günleri biraz olsun katlanılır kılar ama evin içindeki sert düzen değişmez. Bir tarafta aileyi ayakta tutmaya çalışan büyükler, öte tarafta duygularını saklayamayan bu küçük çocuk vardır. Zeze, sevgi gördüğü anlara tutunur, kırıldığı anlarda ise yine ağacın yanına gider. Zamanla masum bir sığınağa benzeyen bu bağ, onun için daha da önemli hale gelir çünkü çevresindeki dünya giderek daha acımasız görünmeye başlar. Küçük yaşına rağmen ağır sözler, yalnızlık ve kayıp korkusuyla uğraşan Zeze, kendisini koruyacak o tek sırdaşını da yitirme tehlikesiyle yüz yüze kalır.