Uzak

İstanbul'un soğuğu yüzüne vururken, genç adam bir kez daha kalacak yeri ve tutunacak bir dalı olmadığını hisseder. Taşradaki hayatı geride bırakıp kuzeninin evine sığınır ve uzaklara giden gemilerde iş bulma umuduna tutunur. Aynı evde yaşayan fotoğrafçı ise sessizliğe gömülmüş, kurduğu düzenin içinde giderek daha fazla sıkışır. Muzaffer Özdemir'in Mahmut'a verdiği o yorgun hal, Mehmet Emin Toprak'ın Yusuf'a taşıdığı inatla çatışır. Birinin kaçmak istediği yer, ötekinin artık çıkamadığı bir boşluğa dönüşür ve ikisi de bu evde kalıp kalmayacaklarına karar vermek zorunda kalır.